zondag 28 juli 2019

Lathyrus-sokken

Warm hè? Ik kwam de afgelopen dagen alleen 's ochtends vroeg nog een beetje in actie. Snel de moestuin in en wat huishoudelijke klussen doen, daarna vond ik het zo warm dat ik het liefst onder een steen kroop. Dit soort weer is echt niets voor mij. Ik weet nu ook zeker dat ik nooit meer naar Zuid Frankrijk wil. 's Middags zat ik vooral binnen een beetje te niksen. Het enige wat me nog wel lukte was om de zomersokken af te breien. Vanochtend maakte ik een paar foto's, samen met een vaasje Lathyrus, en daarmee was de naam voor deze sokken geboren; Lathyrus-sokken. Het beestje moet een naam hebben tenslotte.


Benodigdheden:
5 breinaalden zonder punt, nr 2,5
100 gram sokkenwol passend voor naalden 2,5.

Ik gebruikte mijn standaard sokkenbreipatroon wat je kunt vinden onder het tabblad "Uitleg sokken breien". 

Zet 60 steken op en verdeel deze over 4 naalden. Brei 10 naalden in boordpatroon.

Nu begin je aan het gedeelte met het ingebreide motiefje.
Zo'n sok kun je eigenlijk in twee delen splitsen: De achterkant van de sok waar je de hak en de hiel in breit en de voorkant waar je een patroontje in kunt breien.

Brei de eerste 30 steken recht, dit wordt de achterkant. Brei de volgende 30 steken als volgt: 5 steken in patroon, 20 steken recht en weer 5 steken in patroon. Zo ben je één keer rond. Brei nu het been tot de gewenste lengte. 


Het patroontje wordt ook wel koffieboontje genoemd. Het bestaat uit vier pennen die je steeds herhaalt.

Omdat het zomersokken moesen worden heb ik de beenlengte vrij kort gehouden en breidde ik 32 toeren met patroon. Vervolgens brei je de hak, de grote hiel, de kleine hiel en de hielspie (zie mijn uitleg op het tabblad over sokkenbreien). De voorkant van je werk (die met het patroontje) brei je nu niet, maar laat je rusten. Na de hielspie brei je ook weer de 30 steken van de voorkant van de voet. Daar brei je gewoon het patroontje weer in. Zo komt het allemaal vanzelf weer goed. Ik breidde voor de voet nog 52 toeren. Daarna begon ik aan de teen. In de teen brei je geen patroon, maar gewoon tricotsteek.


Dit was de eerste keer dat ik zelf een sok breidde met een patroontje erin en eigenlijk was het heel gemakkelijk, soms moet je het gewoon proberen. Dat biedt perspectief voor weer een nieuw paar sokken met een leuke kabel aan de zijkant of iets dergelijks, maar daar moet ik nog even op broeden.


Tot slot nog een foto van de plantenkas. Daar heb ik deze week, om nog een beetje schaduw te creëren, een oud stuk vitrage overheen gegooid. Het gaf nog best wel wat schaduw. Desondanks zijn de paprika's, komkommers en Spaanse pepers toch zo'n beetje gekookt, heel jammer. De paprika's lieten spontaan hun blad vallen, er hangen alleen nog een paar zieltogende paprika's aan. Ja, het leven van een moestuinierder gaat niet altijd over rozen.

En nu weer snel de schaduw in, want hier in het Noorden blijft het maar mooi weer en helaas valt er helemaal geen regen, de tuin begint al aardig te verdorren.

Fijne dag!
Marie-Louise



zondag 21 juli 2019

Minivakantie naar Denemarken met geborduurd kussen

Ik ben niet zo van de vakantie, vooral niet in de zomer. Als je thuiskomt is je tuin ontploft, heb je de helft van de moestuinoogst gemist en moet je je door een berg wasgoed heen worstelen. Laat mij maar gewoon thuis. Helaas denken andere leden van mijn gezin daar heel anders over en zodoende moet je af en toe een compromis sluiten. Het werd dus een minivakantie naar Denemarken, samen met mijn broer en schoonzus.



Op dag 1 reden we naar Lübeck (dat is trouwens geen Denemarken, maar Duitsland). Lübeck is een mooie oude hanzestad met prachtige hofjes en natuurlijk volop leuke winkels. Je kunt je er prima een dag of wat vermaken. Maar wij bleven maar één nachtje, want  we moesten door naar Aarhus. In Aarhus trad namelijk Caro Emerald op en dat wilden we graag zien. Het optreden was echt top! Ook bezochten we hier nog een openluchtstadje; Den Gamble By, zeker de moeite waard, maar ik vergat daar even foto's van te maken. Daarna was het weer tijd om verder te gaan. We reden door naar het Noorden van Denemarken om daar nog drie nachten in een bed & breakfast te verblijven.

Ik houd van Denemarken. Het landschap is glooiend, bijna overal ben je dicht bij het strand en het is er lekker rustig. Gewoon mooi en lekker saai. Bovendien hebben ze prachtige wolwinkels (ik heb er maar eentje bezocht, maar kocht natuurlijk veel te veel wol, sorry).

Møns Klint, beroemd om zijn fossielen die je op het strand kunt vinden.

En terwijl het in Nederland een beetje grijs was genoten wij van strakblauwe luchten. Overdag lekker wandelen en de omgeving verkennen en 's avonds met een wijntje en een kaasje in de tuin. Wat wil een mens nog meer?

Ik zei 's ochtends nog tegen de mannen: "Doe even een blauw en rood shirt aan, dan kleuren jullie zo leuk bij de boten op het strand". (Nou ja, puur toeval dus).

Dit was de tuin bij onze B&B. Echt een prachtige plek bij een oude gerestaureerde hoeve.


Lavendel in de tuin. Het zoemde van de bijen.

In een heel leuk koffiehuis bij een vuurtoren lag dit kussen, met de hand geborduurd. De vuurtoren vergat ik, zoals gewoonlijk, op de foto te zetten, maar het kussentje heb ik even goed bestudeerd.

Als ik nu komende winter niets meer te doen heb kan ik altijd dit kussen nog gaan borduren.

En na vijf heerlijke dagen reden we in één dag terug naar huis, precies op tijd om het gras te maaien.

Conclusie: Ik zeur altijd graag over de onzin van het teveel op vakantie gaan, maar dit waren toch een paar heerlijke dagen.

Fijne avond!
Marie-Louise

donderdag 27 juni 2019

Roodborstjes in een gieter

Mijn zus heeft een heel klein tuintje, maar wel heel gezellig met volop planten en bloemetjes. En afgelopen winter hing zij haar gieter aan een haak aan de schutting, handig, dan kon er geen water in blijven staan en vroor de gieter ook niet stuk. Maar toen ze de gieter weer wilde gebruiken zag ze dat er een roodborstje een nest in had gemaakt. Dus de gieter bleef gewoon hangen en de eitjes kwamen zowaar uit. Vader en moeder roodborst vlogen af en aan, wat wil je nog meer.

Hier hangt de gieter dus

En als je op je tenen gaat staan kan je net de vogeltjes zien zitten. (let maar op de gele randjes van de snavels).

Helaas steeg het kwik nogal deze week en mijn zus appte mij op een gegeven moment in lichte paniek dat haar roodborstjes zowat aan de kook waren daar in die metalen gieter in de volle zon. Code rood zeg maar.

Dus wat te doen bij overmatige opwarming? Koelen met water en zorgen voor schaduw. En dat heeft ze heel handig opgelost.


Op de gieter kwam een natte handdoek en er werd een paraplu vastgemaakt tegen de schutting. Het is misschien niet zo mooi om te zien, maar de roodborstjes hebben de hittegolf goed doorstaan. Nog even en ze kunnen uitvliegen.

Verder brei ik geen steek deze dagen, veel te veel te doen in de tuin.


Maar ik plukte wel een supervrolijk boeket uit eigen tuin (wat kan je je dan toch rijk voelen).

Fijne avond!
Marie-Louise








zaterdag 22 juni 2019

Juni

Juni, da's een drukke maand als je een tuin hebt, maar ook een hele mooie maand. Juni is genieten van de eerste aardbeien, rabarber en groene asperges. En juni zit nog vol beloftes van een mooie zomer.

De linde staat in volle bloei, ze ruikt heerlijk.

En van dichtbij zie je allemaal bijtjes, hommels en vlinders. Het zoemt helemaal.

Aan de voet van de fruitbomen strooien we ieder voorjaar compost en daar bloeit nu van alles.
Dat komt spontaan op want die zaadjes zitten allemaal in onze composthoop.

Boeketje onder de boom.


Dit jaar staan er ook prachtige klaprozen bij de fruitbomen. Waar die vandaan komen? Geen idee. Aan komen waaien of zo.


Juni is echt een topmaand. Vooral als het niet te heet is natuurlijk, zoals vandaag. Echt volop genieten.

Naast al het wieden en oogsten had ik nog tijd om onder de parasol de eerste sok af te breien.
Maar erg hard gaat het allemaal niet, te druk in de moestuin!


En de kuikentjes? Het zijn echte Houdini's. Dat hekje waar ze voor hun veiligheid achter moesten blijven vonden ze echt niks en gisteren zagen ze kans om samen met hun drie moeders gewoon de wijde wereld in te trekken.

Wat nou opsluiten in een ren? We zijn toevallig wel scharrelkippen hoor!
Dus daar gaan ze, ik tel ze iedere keer angstvallig. Maar het zijn gelukkig nog steeds zeven kuikens.

Nou, ik ga weer even de tuin in.
Druk, druk, druk.

Fijne dag, 
Marie-Louise








zaterdag 15 juni 2019

Kuikentjes enzo

Na drie weken broeden hebben we uiteindelijk zeven gezonde kuikentjes gekregen. En het is zo leuk om te zien. Het is een soort mini commune waarbij de drie kloeken samen de zeven kuikens opvoeden, echt een feestje om naar te kijken.

Hier zit het grut lekker te zonnen op een houten richeltje.

De eerste dag had ik de kippen en kuikens ook heel optimistisch losgelaten. Deurtje van de ren open en lekker naar buiten. Het was prachtig om te zien en dochter en ik gingen gelijk even boodschappen doen. Maar toen we terugkwamen zat één hen met vijf kuikens tegen de buitenkant van het kippenhok geplakt en op twee meter afstand stond een grote kraai te wachten tot één van haar kuikens zo onverstandig zou zijn om te ver bij moeders vandaan te gaan. Mijn dochter vloog er naartoe en joeg de kraai weg. Tja, zo'n dier moet natuurlijk ook eten hebben voor het eigen kroost, maar laat die maar gewoon een platgereden duif van het asfalt bikken, ik wil mijn kuikentjes nog niet kwijt.
Kortom, de kuikens en moeders hebben voorlopig huisarrest. Ik heb nog wel twee vierkante meter gras afgezet met wat gaas, kunnen ze toch nog een heel klein beetje scharrelen, maar eerst moeten ze maar iets groter groeien.

De moeders maken de hele tijd kleine tokgeluidjes en wijzen dan even aan waar iets te eten ligt. En de kuikentjes mogen het dan opeten.

Na enig navragen weet ik nu ook wat voor ras de kuikentjes zijn. Het zijn Amrock kippen. Een mooi wit zwart gestreept kippenras. Je schijnt al jong te kunnen zien of de kuikentjes hennen of haantjes zijn. De hanen hebben een duidelijke witte vlek op het hoofd en de hennen zijn wat donkerder dan de hanen. Ook de pootjes schijnen wat in kleur te verschillen. Persoonlijk zie ik niet veel verschil en die witte vlek, die hebben ze allemaal...... Er zullen toch wel een paar hennetjes bijzitten hoop ik. Het zal toch niet zo zijn dat ik straks met zeven hanen opgescheept zit? Nou ja, de tijd zal het leren.

De achterburen zijn ook weer terug. Vanuit mijn keukenraampje heb ik een prachtig uitzicht.

Kijk toch eens wat een plaatje. Als ik een foto maak komen ze direct even kijken wat ik toch in hemelsnaam aan het doen ben. Nou niks eigenlijk, er is deze week niet zoveel uit mijn handen gekomen.

Dit is het enige wat ik presteerde; ik maakte een begin aan een nieuwe sok. De wol had ik al heel lang in huis en nu had ik zin in een simpel werkje. Dus ik besloot er een paar zomersokken van te maken. Ik heb er voor het eerst zelf een klein patroontje ingebreid en dat gaat eigenlijk heel makkelijk. Als ze klaar zijn zet ik wel op mijn blog hoe ik het gedaan heb.

En nu ga ik een lekker kopje koffie maken en nog even breien.
Fijne avond!
Marie-Louise








zondag 9 juni 2019

Lichtpuntje

Deze week moesten we afscheid nemen van een dierbaar familielid. Ja, het leven kan soms onverwacht anders lopen dan gedacht. Maar ook dat hoort erbij, of je wilt of niet.

Gelukkig was er vanochtend op deze mooie pinksterdag ook een lichtpuntje toen ik de kippenren openmaakte.


Daar is hij of zij, het eerste kuikentje. 

Afscheid nemen en nieuw leven, zo dicht bij elkaar.

Fijne pinksterdagen.
Marie-Louise



maandag 27 mei 2019

Verse vis

Verse vis, nou ja, vers van de breinaald dan. Dit patroontje had ik al een hele tijd liggen en eindelijk gunde ik me even tijd om ze te breien.



De visjes zijn gebreid van Scheepjes Secret Garden. Een mooi garen van zijde, katoen en polyester. En het patroon vond ik HIER. Ze zijn lekker simpel om te maken en zo klaar. Dat is ook wel eens fijn.

Onder het breien zat ik te denken dat je ze in allerlei formaten kunt maken, ook bijvoorbeeld van frisse kleurtjes katoen. Leuk voor kinderen om mee te spelen. Ze kunnen er "echt" mee koken, of je stopt er een piepertje in voor de allerkleinsten. Je zou er ook een visspelletje mee kunnen maken. Mogelijkheden genoeg dus (maar zoals gewoonlijk tijd te weinig). Deze visjes mogen gewoon mee naar de winkel, als voorbeeldje en ter inspiratie.


En groot voordeel van deze vis; ze blijft altijd vers.

Fijne dag!
Marie-Louise

PS: De broedende kippen zijn een echte soap om naar te kijken. Ze jatten elkaars eieren zodra er eentje van het nest gaat. En er worden natuurlijk ook nog gewone eieren gelegd, daar proberen ze ook nog op te broeden. Dat is wel een beetje verwarrend allemaal. Ik kreeg van één van jullie al de tip om op de broedeieren een stip te zetten. Dat is inderdaad heel handig. Ik ben benieuwd hoe het afloopt. Nog twee weekjes te gaan.

dinsdag 21 mei 2019

Broedse kippen

Onze vorige kippen (die van het Vorwerk-ras) waren wel eens een dagje broeds. Ze bleven dan wat verdwaasd op hun eieren zitten, maar daarna vonden ze het welletjes, besloten toch geen kuikens te willen en gingen verder met hun dagelijkse leventje.

Bij deze kippen is het wel even anders. Hardnekkig broeds zijn ze, dat wil zeggen; niet van de eieren te krijgen. En het vervelende is, ze hebben geen haan in hun midden (weten zij veel). Dus ze kunnen broeden wat ze willen, er komen geen kuikentjes. En dat is ook gelijk het probleem, ze broeden maar door en eten dan nauwelijks. Ze kunnen zelfs zo verzwakken dat ze het loodje leggen. Dus ik dacht, hier moet ik iets aan doen en ik informeerde links en rechts wat een goede manier was om van die broedsheid af te komen. Zo heb ik de dames herhaaldelijk van de eieren gejaagd en alle eieren snel zelf opgegeten. Ook heb ik het leghok afgesloten, maar ja, 's avond moest de boel weer open, want ze wilden toch wel graag op stok. Als laatste noodmaatregel heb ik ze zelfs in een emmer water ondergedompeld. Ze bleven na deze behandeling een half uurtje verdwaasd zitten en zochten toen snel hun eieren weer op. Ze vinden me zo langzamerhand helemaal niet lief meer. Onze relatie staat behoorlijk onder druk.

Wat er ook gebeurd, ik ga niet van mijn eieren af!

Dus nu ben ik gezwicht. Er zijn nu twee kippen broeds en ik heb ze allebei vijf bevruchte eieren geschonken. Die eieren kreeg ik van vrienden van mijn zus, die dus wel een haan hebben. Gisteren vroeg ik nog even wat voor ras het eigenlijk was. O, zei mijn zus, Jan heeft hele mooie kippen hoor. Maar wat voor ras het is weet ik dus nog niet. We zullen zien wat de toekomst brengt. Als die broedsheid maar over gaat. Wel hoop ik dat niet al die eieren uitkomen, want dan heb ik ineens 14 kippen in plaats van vier, en wat moet ik daar dan weer mee  doen?

Het nageslacht in wording, ik ben benieuwd......

Fijne dag!
Marie-Louise

vrijdag 17 mei 2019

Gebreide sjaal van Scheepjes Our Tribe

Zo, weer een projectje af. Dit keer breide ik een driehoekige sjaal van Scheepjes Our Tribe. Dat is een mooi dun garen van 70% Merinowol en 30% Polyamide (voor de sterkte). Het garen is niet getwijnd en ik vind het heel mooi om sjaals van te maken of om mee in te breien.

Voor de winkel maakte ik deze kleine sjaal om te laten zien hoe mooi de wol is.

Ik gebruikte drie effen kleuren en het middenstuk is van een gemêleerde bol Our Tribe. 
Ik breide met breinaald 3,5. Zo wordt de sjaal mooi los en luchtig.


Het patroon vond ik op internet en heet Balvraid Hap:  HIER kan je het patroon downloaden. En je vind op deze site nog meer mooie patronen! De uitleg is heel duidelijk, kan niet mis gaan. Er is een patroon voor een kleine sjaal (die maakte ik) en er is een groter model. Die lijkt me ook heel mooi om te maken en dan van één kleur. Ach, als ik toch meer tijd had.



En weer op naar een nieuw breiproject!

Fijne dag,
Marie-Louise


zaterdag 11 mei 2019

Smoesjes

Dochterlief had een boek nodig voor school, een oud boek: Mariken van Nieumweghen. Het moest een exemplaar zijn met uitleg en was verkrijgbaar bij bol.com. En natuurlijk had ze het eigenlijk gisteren al nodig, dus of ik het vooral direct wilde bestellen.

Het boek was niet duur en o wat jammer, zodoende moest ik verzendkosten betalen, maar melde bol.com mij, als ik nog voor 3 euro iets bestelde, dan vervielen de verzendkosten. Dus wat doe je in zo'n geval? Je besteld een boek bij voor jezelf, want verzendkosten betalen, zonde natuurlijk!


Dit is het boek, ik vond het wel passend bij het de temperaturen van de afgelopen weken. En het is me toch een mooi boek. Ik ben er heel blij mee. Het is Engelstalig, maar voor breiboeken vind ik dat geen probleem.

Meer dan 40 mooie patronen staan er in, heel afwisselend.

Voor groot en klein

Met duidelijke werktekeningen en beschrijvingen.

En interessante achtergrondinformatie en oude foto's.

Mijn vingers jeuken om aan zo'n leuk nieuw project te beginnen. Een wolletje heb ik nog wel liggen, want zoveel heb je niet nodig voor een paar wanten. Maar eerst nog even iets anders afmaken, anders wordt het echt te gek.

Als ik nu heel eerlijk ben, was dat met die verzendkosten eigenlijk een smoesje natuurlijk, had ik eindelijk een excuus om dat mooie boek te kopen voor mezelf!

Fijne dag!
Marie-Louise





zaterdag 4 mei 2019

Gehaakte tas in groot formaat

Nou hier is ie dan hoor, de gehaakte tas. Eigenlijk is boodschappennet een betere omschrijving. Als uitprobeer-project haakte ik de tas eerst in het klein. En nu dus het grote model.





Het begin:
Je hebt gewone haakkatoen nodig. Ik gebruikte oude bolletjes van de hema (volgens mij hartstikke vintage ondertussen), maar elke katoen die geschikt is voor haaknaald nr 2,5 of 3 is goed.
En dan dus een haaknaald, ik haakte met nr. 3.


Zet 125 lossen op en haak 1 stokje in de 8e losse vanaf de haaknaald. Zo ontstaat het eerste vierkantje.


Haak nu steeds 2 lossen, 2 lossen overslaan, 1 stokje in de 3e losse. Zo zou je moeten eindigen met een sliert van 40 vierkantjes (eentje meer of minder maakt niet uit).


De volgende toer begin je met 5 lossen (dit is het eerste stokje en 2 lossen). Haak dan steeds 1 stokje, 2 lossen, 1 stokje, 2 lossen etc. Eindig met 1 stokje in de derde losse. Herhaal deze toer in totaal 39 keer zodat je een raster krijgt van 40 bij 40 vierkantjes.


(Ondertussen bedenk ik mij of dit wel groot genoeg wordt voor een tas, maar ik besluit toch maar om door te gaan. Het principe is duidelijk hoop ik en een nog groter exemplaar kan ik altijd nog maken).

Nu is het tijd om twee tegenoverliggende zijkanten te gaan "rimpelen". Dit heb ik als volgt gedaan:
Toer 1: 1 vaste in het 1e stokje, 1 vaste om de 2 lossenboog van de vorige toer, 1 vaste in het volgende stokje, 1 vaste om de volgende 2 lossenboog, 1 vaste in het stokje van de vorige toer etc. Aan het eind van de toer heb je 81 vasten. Keer met 1 losse.



Toer 2 : steeds 2 vasten samenhaken, eindigen met 1 vaste. Je hebt nu 41 vasten. Keer met 1 losse.
Toer 3 : Als toer 2. Je hebt nu 21 vasten. Keer met 1 losse.
Toer 4 en 5: 1 vaste op elke vaste.

Zo gerimpeld ziet je werk er nu uit. Boven deze rimpels komt straks het handvat van je tas.

De draad kan je nu afbreken en ditzelfde stukje herhaal je aan de tegenovergestelde kant van je werk.

Als de andere kant ook zo gerimpeld is hoef je de draad niet af te breken, maar gaan we verder helemaal in het rond haken. Je haakt eerst de zijkant van de tas, dan een handvat boven het gerimpelde gedeelte, dan weer een zijkant en als laatste nog een handvat.


Als eerste haak je ongeveer 4 vasten langs de zijkant van het gerimpelde stukje (zie hierboven op de foto). Dan kom je weer aan bij een rasterzijkant en haak je 1 vaste op het stokje en 1 vaste in de 2 lossenboog. Dus in totaal weer 81 vasten. Vervolgens haak je 4 vasten langs de zijkant van het gerimpelde stukje. Nu haak je 100 lossen, dit wordt het eerste handvat. Je slaat het gerimpelde deel over en maakt je handvat vast met een vaste. Je haakt weer 4 vasten langs de zijkant van het gerimpelde deel en weer 81 vasten in de rasterzijkant. Dan weer 4 vasten langs het gerimpelde deel, 100 lossen als tweede handvat en je maakt dit handvat weer vast met 1 vaste. Nu heb je helemaal in de rondte gehaakt.

Nu komt de volgende ronde. In deze ronde ga je nog 1 maal de zijkanten wat meer rimpelen als volgt:
4 vasten. Dan het rimpel deel: Steeds 2 vasten samenhaken. Je houdt 41 vasten over. Weer 4 vasten, dan het handvat: 100 vasten. Weer 4 vasten, weer het rimpeldeel: 2 vasten samenhaken (41 vasten) weer 4 vasten gevolgd door het handvat (100 vasten). En je bent weer rond.

Ik heb daarna nog twee rondes gehaakt met alleen maar vasten. Zo wordt je handvat wat breder en dat is wel zo makkelijk om vast te houden. Eventueel kun je nog een paar rondes met vasten haken als je het handvat nog iets breder wilt hebben.

Aan het eind van dit hele verhaal zou je tas er ongeveer zo uit moeten zien:


Al met al is het een prima tas geworden, maar ik denk dat ik de volgende toch nog een tikje groter maak. Dat is denk ik toch praktischer. Ja, al doende leert men, dat blijkt wel weer.

Fijne dag!
Marie-Louise