donderdag 17 september 2020

Appeltjes Sokken

Eigenlijk ben ik best wel dol op de herfst, zeker als het zo mooi begint als dit jaar. Ik houd van de kleur van het licht en de spinnen 's ochtend met hun mooie spinnenwebben. En als je dan wat in de container gaat gooien en je bent nog een beetje slaperig loop je met je hoofd zo in zo'n spinnenweb. Brrrrrrr. (Dit verhaal was trouwens bedoelt als inleiding op de sokken die ik gebreid hebt, maar het leidt nergens toe vrees ik).

Onder het breien zit ik dan een naam te verzinnen voor de sokken, groene dit keer. Grassokken misshcien, tja, dat is het niet helemaal, maar wat dan? Tot we dit weekend appelen gingen plukken bij mijn broer en schoonzus (eigenlijk vierden we een verjaardag, maar wij zijn niet van die stilzitters, dus gingen we lekker wat doen in de tuin). Ik kreeg ook een kist appelen mee naar huis. En toen wist ik het; appeltjes-sokken!


Ik nam het bolletje wol mee van een kleine vakantie in Duitsland. Geen beter souvenir dan een bolletje wol. Het reliefpatroontje heet de zandsteek.

Ik breide de sokken als volgt:
60 steken opzetten met naalden 2,5 mm.
15 pennen boordsteek (1r, 1av)
60 pennen zandsteek
Dan de grote en de kleine hiel en de hielspie
Vervolgens weer 55 pennen voor de voet. De 30 steken van de voorvoet breide ik in zandsteek, de 30 steken van de zool breide ik in tricotsteek.
En als laatste de teen, gewoon in tricotsteek.




De zandsteek gaat als volgt:
naald 1-  recht
naald 2 - 1r, 1av (dit de hele naald herhalen)
naald 3 - recht (of averecht als je niet in het rond breid)
naald 4 - 1av, 1r (dit de hele naald herhalen)

Voor de sok zelf gebruikte ik mijn basissokkenpatroon: Uitleg sokkenbreien

En zien jullie trouwens die mooie sockblockers? Die heb ik gekocht bij onze wolleverancier en ik ben er heel blij mee, ik vind het schaapje zo lief. Eerder had ik er al een paar gemaakt van een stuk karton, maar deze zijn lekker stevig. Als je een beetje handig bent met de figuurzagk zou je ze natuurlijk ook zelf kunnen maken. Maar daar heb ik geen tijd voor, ik moet breien! Het volgende werkje staat alweer op de pennen.

Fijne dag!
Marie-Louise


woensdag 2 september 2020

Kweek je eigen pannenkoekplant

Ik mag graag een beetje rondkijken op Funda. Lekker loeren in andermans huis en soms doe je ook nog leuke ideeën op. De huizenverkopers proberen allemaal hun huis zo opgeruimd en voordelig mogelijk op de foto te krijgen en het valt me op dat ze dat in grote getale doen door één muur groen te verven en dan op een strategische plek wat kamerplanten neer te zetten. Eén kamerplant is daarbij vooral favoriet; het pannenkoekplantje. Nu vind ik dat zelf ook een aandoenlijk leuk plantje en ook zo fotogeniek. Dus een maand of twee geleden toog ik naar het tuincentrum om zo'n plant aan te schaffen. Jeetje zeg, wat zijn die duur! Dus kwam ik thuis met één piepklein exemplaar, die viel nog net binnen het budget. Ik gaf het plantje een grotere pot met nieuwe potgrond en de weken daarop werd ze (of hij) helemaal vertroeteld. Dat wierp zijn vruchten af, ze groeide als kool en als klap op de vuurpijl produceerde ze een paar mini-pannenkoekplantjes voor mij.


Kijk, hier is ze: Pannenkoekplant of Pilea peperomioides voor de kenner.


En hier zie je duidelijk het mini-pannenkoekplantje zitten.

Helemaal enthousiast geworden heb ik het kleintje voorzichtig los gepeuterd. Ze zat aan een soort van uitlopertje vast en dat steeltje heb ik in een klein vaasje gedaan in de hoop dat ze spontaan worteltjes zou krijgen.

En warempel, dat lukte wonderwel, ze produceerde een hele bos worteltjes.

En hier zie je haar in haar eerste bloempotje.
Dat was een succesvolle transplantatie.

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, ik heb een nieuwe hobby, pannenkoekplantjes kweken en dat gaat prima. Voorlopig krijgt iedereen van mij een plantje cadeau.


En stiekem ben ik al in huis aan het kijken of er nog meer planten zo makkelijk gestekt kunnen worden, want het is best heel leuk om te doen.

Fijne dag!
Marie-Louise









maandag 24 augustus 2020

Wol verven met boerenwormkruid

Sommige mensen hebben heel veel geduld als ze iets nieuws willen doen. Ze gaan eerst eens even goed lezen hoe alles moet en voeren het daarna nauwgezet uit. Daar heb ik nou nooit last van. Als ik iets nieuws wil proberen word ik helemaal enthousiast en wil het direct doen en graag met een beetje snel resultaat. Wol verven met planten stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Maar je moet het dan eerst beitsen, wachten, alles op dezelfde temperatuur, een verfbad maken en weet ik wat niet allemaal. Dat zag ik nog niet helemaal zitten.  Een paar jaar geleden waren wij op IJsland en daar kwamen wij bij toeval terecht bij iemand die allemaal mooie wol verfde met planten en zij gebruikte een hele simpele methode, dat spreekt mij wel aan!

En nu reed ik hier een beetje door de omgeving en zag dat het boerenwormkruid bloeide. Tijd om wol te gaan verven! Het resultaat vind ik super mooi, dus ik laat hier graag zien hoe ik het deed, met dank aan de mevrouw op IJsland.

Eerst dus op pad om boerenwormkruid te plukken. Ik onthoofde de planten en kwam thuis met zo'n 20 bloemschermen.


Dan 1 knot sokkenwol van 100 gram in de pan doen en vullen met 3 liter koud water.
Daar doe je dan 10 gram aluinpoeder bij (dat is om te beitsen, de wol kan dan goed de kleurstof opnemen). Ik kocht het aluinpoeder bij de plaatselijke bio-drogist.


Vervolgens ook je boerenwormkruid erbij doen en dan het water zachtjes opwarmen. Het geheel moet niet koken, maar trekken. Ik deed een deksel op de pan en ging ondertussen iets huishoudelijks doen, stofzuigen ofzo, doe je toch nog iets nuttigs en kan je ondertussen de pan een beetje in de gaten houden.


Na een halfuurtje stofzuigen en in de pan kijken ziet het er ongeveer uit zoals hierboven.
Tijd om te gaan dweilen of strijken, dan kan de wol nog een uurtje trekken.


Een uurtje verder heb je echt een mooie gele kleur wol. Ik vond het prachtig.
Nu is het tijd om het gas uit te draaien en daarna laat je de wol afkoelen in de pan.

Als de wol bijna afgekoeld is haal je de planten eruit en kan je de wol gaan spoelen met lauw water. Ik heb drie maal gespoeld, toen kwam er bijna geen gele kleur meer vanaf. Daarna heb ik de wol nog even gewassen met Eucalan (of een ander wolwasmiddel kan ook).
Ik rol de wol altijd door een handdoek, dan komt er al heel veel vocht uit en vervolgens hang ik het ergens te drogen.


En dit is het eindresultaat, prachtige gele wol. En je vloer is ook nog eens schoon en de strijk is gedaan, wat wil een mens nog meer.

Het is zeker de moeite waard om te proberen en helemaal niet moeilijk, daar houd ik van!

Fijne dag!
Marie-Louise



zondag 9 augustus 2020

Courgettesoep met munt en knoflook

Het is warm, erg warm en dat kan je duidelijk zien in de moestuin. De planten hebben het best moeilijk in die blakerende zon, behalve de courgettes, die groeien fluitend verder. Ik plantte zes courgetteplanten in het begin van het seizoen en jawel hoor, ze blijven maar courgettes produceren. Ik gebruik er een paar door de macaroni en de groentesoep en probeer de rest links en rechts weg te geven. Maar dan nog, het blijft een oneindige stroom courgettes. Ik ben dan ook altijd op zoek naar leuke recepten waar je weer zo'n vermaledijde courgette in kan verwerken. 

Dit keer kwam dochter1 met een goed idee op de proppen. We hadden een tijd geleden in een klein restaurant een heerlijk soepje gegeten met munt en knoflook. En vandaag hebben we dat verwerkt in een courgettesoep. De smaak was heerlijk en met dit warme weer geeft de munt ook een extra frisse twist aan je soepie.

Dit heb je nodig:
2 courgettes in blokjes
1 ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook (of meer mag ook)
1 liter groentebouillon (van bouillonblokjes)
bosje munt, fijngehakt (ongeveer 4 eetlepels in totaal)
3 flinke eetlepels Griekse yoghurt.

En zo maakten wij de soep:

Doe een scheut olijfolie in de pan en fruit de ui glazig, samen met de knoflook. Voeg dan de courgetteblokjes toe en bak nog even mee. Giet er vervolgens 1 liter bouillon bij (de courgetteblokjes moeten net onder staan). Breng het aan de kook en laat het ongeveer 10 minuten zachtjes doorkoken. Proef dan even of de courgetteblokjes zacht zijn. Dan mag de staafmixer erop en maak je er een mooie gladde soep van. Nu moet je de soep nog op smaak maken. Wij deden er wat peper in, wat Griekse yoghurt om het een beetje fris te maken. Ook vonden we het nog iets te flauw, dus ging er nog een bouillonblokje bij en nog een extra teentje knoflook. Als laatste roerden we er de gehakte munt doorheen. We vonden het unaniem een heerlijk soepje. 

Eet smakelijk!
Marie-Louise

PS: Heb jij ook zoveel courgettes? Je kan er ook heerlijk courgette-zoetzuur van maken. Het recept vind je HIER op mijn blog.

dinsdag 4 augustus 2020

Bergsokken

Goedemiddag allemaal, daar was ik weer, terug van weggeweest. Ik vind de zomermaanden best druk en dan komt er niet zoveel van bloggen (en ook niet van handwerken trouwens). Maar ik zag toch kans deze maand een paar sokken af te maken en die wil ik graag even showen.


Hier zit ik nog lekker te breien in de stralende zon. En weet je waarom ik ze bergsokken heb genoemd?


Als ik even opkeek van mijn werk was dit mijn uitzicht, bergen! We mochten namelijk een weekje in het vakantiehuis van vrienden logeren in Frankrijk. Heerlijk rustig en coronaproef.
Ik heb nog nooit sokken gebreid met zo'n fantastisch uitzicht en ook het weer was prachtig, dus alles zat mee.


Ik breide de sokken op naalden 2,5 mm.
Eerst 15 rondes 2r 2av voor de boord.
Dan 50 rondes in patroonsteek voor het been.
Het patroon wat ik gebruikte was 3 rondes 1r, 1av, gevolgd door 3 rondes 1av, 1r. En deze zes naalden steeds blijven herhalen.
Na het been breide ik de grote hiel, de kleine hiel en de hielspie. Bij de hielspie breide ik het patroon verder op de voorvoet. Na de hielspie breide ik tricotsteek voor de onderkant van de voet en het patroon op de bovenkant van de voet. Ik breide 50 rondes voordat ik aan de teen begon. De teen breide ik weer helemaal in tricotsteek. Eigenlijk een hele makkelijk sok dus. 

Hier nog even een close-up van de patroonsteek.
3 naalden 1r, 1av, gevolgd door 3 naalden 1av, 1r. Easypeasy!

Wil je het ook eens proberen, volg dan mijn uitgebreide uitleg onder het tabblad "uitleg sokken breien".

De wol verfde ik zelf met levensmiddelen kleurstof. Ook daar heb ik al eens een blogje aan gewijd. Het is heel leuk om te doen, dus wil je het proberen, HIER vind je de uitleg.

Nu heb ik niet alleen maar gebreid in Frankrijk hoor, er bleef ook nog tijd over om te wandelen. En wat een bloemenpracht daar in de bergen, echt supermooi! Dus hierbij nog een paar foto's, gewoon omdat ik zo genoten heb.

Zie je de bieslook bloeien, dicht bij het water? Ik wist het niet, maar bieslook houdt dus erg van water, geen wonder dat mijn bieslook iedere keer weer verdwijnt uit mijn droge kruidentuintje.








Wie weet, volgend jaar weer?

Fijne dag iedereen!
Marie-Louise








maandag 29 juni 2020

Babymutsje en sokjes van merinowol

De groothandel waar ik altijd wol bestel voor de winkel had een nieuw wolletje in het assortiment; Kambgarn van Istex, 100% merinowol. Istex is een spinnerij op IJsland die onder andere het bekende Lettlopi garen maakt voor IJslandse truien, maar nu kan ik dus ook de merinowol bestellen van deze firma. Ik word daar altijd een beetje hebberig van, dus bestelde ik twee pakken met wol om het garen uit te proberen. Merinowol is heel geschikt voor babykleertjes, het is zacht voor de huid en het kriebelt niet. 


Ik zocht de nodige inspiratie op internet en breide twee setjes slofjes en mutsjes. Het garen breit heerlijk en is echt heel veelzijdig. Ik breide op naald 3 en 3,5 mm. 


Het patroon voor het mutsje is gratis en vond ik hier op Ravelry:


Ook het patroon voor de slofjes is gratis. Je vindt het hier:


Ik ben blij met het resultaat en heb zelfs nog wol over om nog een gestreept sjaaltje of iets dergelijks te breien.

Deze wol smaakt echt naar meer. Ik loop alweer een nieuw project te verzinnen en bestel zeker nog een paar kleuren voor in de winkel. Voor mezelf mag ik niet teveel wol kopen, want anders wordt het echt te gek, maar voor de winkel is natuurlijk een ander verhaal. Zo kan ik toch een beetje toegeven aan mijn wolverslaving......

Fijne dag!
Marie-Louise

zondag 21 juni 2020

Wandelen en genieten in eigen tuin

Dit blogje gaat eigenlijk nergens over hoor, maar ik had nog allemaal mooie foto's op mijn telefoon staan en die wil ik toch graag even laten zien. Nu manlief door de coronacrisis veel meer thuis is dan gewoonlijk hebben we 's avonds zomaar tijd om te wandelen. En dan ontdek je dat dichtbij huis ook vele mooie plekjes te vinden zijn. 

Gasterse Duinen

Met Gasters schaap


Fantastisch avondlicht




De vistrap bij Lieveren.

Het is daar net een schilderij met al die wilde bloemen




Thuis valt er nu ook van alles te zien en te genieten in de tuin.





Onze nieuwste tuinbewoner
We zien hem (of is het een haar?) bijna dagelijks.

Rijkdom uit eigen moestuin.
Ik pluk nu dagelijks een kilo aardbeien en dus maken we siroop, vriezen we ze in en eten ze lekker zo uit het handje.

En wat is er fijner dan 's avonds, na een dag moestuinwerk en wandelen, nog even lekker buiten zitten met thee en een breiwerk. Ik vind de lange, lichte avonden echt zo fijn. Komende week wordt het warm, dus dan kunnen we nog extra genieten van die mooie avonden. 

Fijne dag!
Marie-Louise