maandag 23 november 2020

Kerstkussentwijfel

Als je even op internet rondneust kom je de mooiste dingen tegen. Zo zag ik een tijdje geleden dit patroon van Catherine Noronha op Ravelry. Ik vond het gelijk heel erg mooi en maakte een versie in rood en wit. Alleen was ik zo eigenwijs om andere, vooral dunnere, wol te kiezen. En ja, dan krijg je ook een kleiner kussen, logisch natuurlijk. Het hele lapje meet nu maar zo'n 20 bij 20 centimeter en dat wordt wel een heel zielig kussentje op de bank. Dus toen sloeg het toe, de kerstkussentwijfel. Maak ik een grote rode rand eromheen, of een wit-rood-gestreepte rand, of iets met witte sterretjes, of........haal ik de hele zaak uit en gebruik ik dan een dubbele draad.




Tja, voorlopig heb ik dit project maar even opzij gelegd en ben gewoon lekker een paar sokken aan het breien. Maar ik moet wel een besluit nemen, want voor je het weet is  kerst alweer voorbij en dan heb ik nog steeds geen kussen.... (En eigenlijk weet ik het al, gewoon uithalen en opnieuw doen met een dikkere draad, maar daar heb ik nog even de moed niet voor).

Fijne avond!
Marie-Louise


vrijdag 13 november 2020

Mandarijnenlikeur voor kerstmis

Ieder jaar, als het bijna kerstmis is, denk ik "leuk om een stukje te schrijven over zelf likeur maken" en ieder jaar ben ik daar dan ook weer te laat mee. Want likeur moet je wel een paar weken voor kerst maken om de smaken lekker in te laten trekken. Ben je te laat, dan heb je een heel slap drankje met de kerst. Maar dit jaar ben ik zomaar op tijd! De basis is heel gemakkelijk. Je neemt 1 liter alcohol (jonge jenever, brandewijn of wodka oid) en daarbij doe je 100 tot 300 gram suiker (ik doe liever niet teveel, erbij doen kan altijd nog). Dan kies je de overige ingrediënten die voor de smaak zorgen. Je mikt alles bij elkaar in een mooie pot met deksel en zet het dan weg in het donker. Dan is het een kwestie van wachten en af en toe even schudden. Na een week of vijf heb je al een heel aardig drankje. Je kan de inhoud van de pot dan zeven en in mooie flesjes doen, maar als het langer blijft staan is dat ook geen bezwaar.


Dit jaar koos ik voor mandarijnenlikeur. Ik nam 500 ml jonge jenever, 100 gram suiker, 3 schone mandarijnen en 1 kaneelstokje.


Ik liet alles in een pot vallen en schonk de jenever erover heen. Daarna ging het de bijkeuken in. Nu maar afwachten en af en toe even kijken of het al een mooi kleurtje krijgt. Ik ben benieuwd!

Eerder maakte ik ook al koffielikeur en likeur van zwarte bessen. Het leuke is dat het eigenlijk niet kan mislukken en dat je zelf allerlei smaken toe kunt voegen, bijvoorbeeld kruidnagelen of steranijs.

Voor de liefhebber hierbij ook het recept van de koffielikeur die mijn moeder altijd maakt:

1 liter jonge jenever
400 gram bruine kandij
8 zakjes vanillesuiker
160 koffiebonen (dat lijkt heel veel, maar er zit veel meer in 1 pak bonen)
Doe alles in een pot met deksel, even schudden en wegzetten. Na zes weken is de likeur klaar.

Dus als je het ook wil proberen, wacht niet te lang, dan heb je met kerst je eigen likeurtje bij het kerstdiner.

Fijne dag!
Marie-Louise


vrijdag 6 november 2020

Gehaakte kerstkrans

 Als je een winkel hebt loop je altijd op de seizoenen vooruit. Zo hebben we een paar maanden geleden al de zomercollectie babykleding besteld en afgelopen week zocht ik de chocolade uit voor pasen, valentijn en moederdag. Ondertussen vult onze winkel zich met winter- en kerstdecoratie. We merken dit jaar echt dat mensen extra behoefte hebben aan een knus en gezellig huis. De kaarsen zijn niet aan te slepen, om maar een voorbeeld te noemen. Ook haakte ik de afgelopen weken alvast een kerstkrans die nu in de winkel hangt als voorbeeld, dan heb je nog genoeg tijd om er zelf ook eentje te maken voor de kerst, mocht je dat willen.


Als basis gebruikte ik een metalen cirkel (die hadden we met pasen ook al, toen versierde ik deze met paaskuikentjes). 

Vervolgens zocht ik op internet en in mijn boeken naar patroontjes van  allerlei blaadjes en bloemetjes. En uit de tuin haalde ik een paar takjes die uit de beuk gewaaid waren.


Ik schikte de hele rataplan op de krans tot ik het een mooi geheel vond en lijmde vervolgens alles vast met mijn lijmpistool. Dat leek me handiger dan alles vastnaaien (en het gaat ook een stuk sneller natuurlijk).

Voor mijn blaadjes en bloemetje heb ik dankbaar gebruik gemaakt van de patroontjes van Lucy van Attic24. Zij heeft op haar blog allemaal gratis patronen staan, echt geweldig.


Ook gebruikte ik het boek 100 Bloemen om te haken en te breien. Daarin staat onder andere het patroon van het hulstblaadje en de misletoe.

Na twee avondjes freubelen was ik tevreden over het resultaat.


Bijna zonde dat hij nu in de winkel hangt en nu maar op naar het volgende projectje.

Fijne dag!
Marie-Louise





zondag 1 november 2020

Breien en bouwen

Ondanks de semi-lockdown weten we ons hier thuis nog steeds goed te vermaken. Het spontane contact met je medemens en familie is wel een beetje verdwenen, dat is jammer natuurlijk. Ik zou wel weer eens graag bij mijn broer en schoonzus in Duitsland op bezoek willen, maar dat doen we nu maar even niet. En ook boodschappen doen met mijn moeder staat op een laag pitje. Ze is nu 84 jaar en zit van schrik vooral binnen. Wat dat betreft hoop ik dat we snel van die verdraaide Corona verlost zijn. Daar staat tegenover dat we wel meer tijd over hebben voor de dingen in en om het huis. Ik breide voor mijn doen in een sneltreinvaart een nieuw truitje en manlief (die normaal gesproken veel van huis is) bouwde in zijn vrije uurtjes een nieuw afdakje voor de aanhanger. Zo zie je maar, ieder nadeel heeft zijn voordeel.


De wol is Ecopuno van Lana Grossa. Voor dit truitje gebruikte ik 5 bollen van 50 gram en breinaald 3,5 mm. De trui wordt van bovenaf in het rond gebreid, uit één stuk. Dat is een hele mooie manier van breien waarbij je geen naden hebt. Ik heb de schouderpas wel wat langer gemaakt want het patroon was iets te krap voor mij en daardoor had ik net genoeg wol. Ook moest ik nog iets doen met verkorte naalden, maar daar snapte ik niet zoveel van (het boekje is in het Duits, dat hielp ook niet echt mee). Dus die verkorte naalden heb ik maar gewoon weggelaten en eerlijk gezegd mis ik ze nog niet.

Dit is het boekje wat ik gebruikte met alleen maar patronen voor top-down truien en vestjes en daarnaast nog een mooie sjaal en muts. Ik ga er vast en zeker nog iets uit maken.


En hier ikzelf als fotomodel. Zo'n selfie maken is een hele kunst die ik niet direct onder de knie had. Gelukkig had ik een dochter achter de hand die aanwijzingen gaf. Je telefoon scheef voor de spiegel houden mam, en dan zelf zo gaan staan dat je weer op de telefoon te zien bent. Dat viel nog niet mee, we hebben er hartelijk om gelachen.


Beetje bleekjes deze foto, maar hierop kan je goed zien dat de schouderpas gewoon in tricotsteek is gebreid. De rest van het lijf brei je in een klein kriebelsteekje, niet moeilijk, maar wel leuk om te zien.

Terwijl ik binnen worstelde met het maken van een geslaagde foto, legden man en zoon de laatste hand aan het afdakje.

Samen dakpannen neerleggen gaat echt drie keer zo snel als in je eentje.

Het is een laag afdakje, maar precies goed voor onze aanhanger, die kan daar dan mooi droog staan. De grote kapschuur kunnen we dan gebruiken voor onze houtvoorraad. Het hout staat nu overal en nergens opgestapeld met stukken zeil eroverheen; niet zo mooi om te zien. 

Dus al met al weer een paar projecten afgerond. Kunnen we weer aan iets nieuws beginnen. Ik ben nog een kerstkrans aan het haken, die moet nu ook maar eens afgemaakt worden.

Fijne dag en houd je taai!
Marie-Louise











dinsdag 20 oktober 2020

Iets van bijna niets: LP's op de muur

Sinds een paar weken woont dochter 2 op kamers. Gelukkig niet ver weg, maar gewoon in Groningen. Dus eigenlijk voelt het of ze nog heel dichtbij is, in 20 minuten staan we bij haar op de stoep, of zij bij ons. Ze heeft samen met een vriendin een leuke bovenwoning in de stad betrokken. De afgelopen weken hebben we alles goed schoongemaakt, geverfd en waar nodig een nieuw laminaatje gelegd. En daarna kon het inrichten beginnen. De dames hadden van alles en nog wat verzameld via internet, de kringloopwinkel en familieleden met teveel spullen. Alleen hun kleine eetkamertje had maar 1 tafel en 2 stoelen. Best wel kaal en saai dus. Maar daar hebben ze iets op gevonden. Via marktplaats konden ze 4 gekleurde stoelen ophalen, helemaal gratis. Achterop de fiets hebben ze ze zelf naar huis getransporteerd. Dat leek al een stuk beter. Toch bleef de muur nog wel erg kaal en wit, maar daar vonden ze ook iets leuks op. Ze gingen naar de kringloop en hadden een rol dubbelzijdig tape nodig, verder wilden ze niets zeggen. Uiteindelijk stuurde ze me vol trots een foto van het resultaat.



1 gratis tafel van opa, gratis stoelen via marktplaats
en 9 LP's van de kringloop aan de  wand, kosten: € 5,75
Ik doe het ze niet na.


Ik vond het een heel origineel en leuk idee (ze zullen het wel op pinterest hebben gezien ofzo). Dus daarom deel ik het graag met jullie. Heb je een kale muur, dan tover je hem in een handomdraai om tot een mooie hippe wand.

Met al dat geklus van de laatste tijd kwam er niet zoveel van handwerken, maar nu de avonden weer langer worden (of moet ik zeggen, donkerder) pak ik mijn breipennen weer op. Ik heb een truitje op de pennen staan, maar vrees dat ik niet genoeg wol heb en ben nog iets aan het haken voor kerst. Wordt vervolgd.

Fijne dag!
Marie-Louise





donderdag 8 oktober 2020

Gebreid kussen van IJslandse wol

 


Eigenlijk breide ik helemaal geen kussen, ik breide een omslagdoek. Maar omdat ik een nogal stevige wol uitkoos werd het geen omslagdoek, maar een soort deken. Dus na veel zuchten, brommen, wikken en wegen vroeg mijn man verlekkerd: "Zal ik je even helpen met uithalen?" Ik hakte de knoop maar door, echt tevreden was ik toch niet, uithalen maar! En toen had ik natuurlijk allemaal wol over waar ik toch iets mee moest. Zo werd het dus een kussen. 


Ik gebruikte 3 kleuren Lettlopi, donkerblauw voor de achtergrond en lichtblauw en lichtgroen voor het ingebreide patroon.
Verder koos ik voor een rondbreinaald nummer 4, dan wordt je breiwerk vrij strak en dat vind ik mooi voor een kussen.
Ik zette 145 steken op, 144 voor het patroon, gevolgd door 1 steek averecht zodat je weet wanneer je aan de volgende ronde moet beginnen. Je ziet eigenlijk niets van deze averechtse steek, maar tijdens het breien is het een fijn houvast.

Het motief komt uit het boek "Uradale shawls" van Marja de Haan. Echt een mooi boek met prachtige omslagdoeken. Je zou er ook hele mooie dekens van kunnen maken, of zoals ik gedaan heb, een kussen.


Dit is het motief op papier, 12 steken die je 12x herhaald, dus in totaal 144 steken. (+1 steek averecht).
Ik breide het hele motief 9x (dus 18 ruiten boven elkaar) en toen was mijn kussen zo'n beetje vierkant.
Daarna stopte ik er een veren kussen in van 40x40 cm en naaide de boven en onderkant dicht. 
Ja ik weet het, nu kan ik het binnenkussen er niet uithalen, maar ik vond dit gewoon het mooist lijken. Als ik het ooit wil wassen zal ik het kussen dus open moet maken, nou ja, dat zien we dan wel weer.

Het was een heerlijk projectje om te doen. Als ik tijd overheb wil ik ook nog een paar kussens breien in kerstkleuren. Maar ik vrees dat dat misschien niet meer gaat lukken voor de kerst.

Fijne dag!
Marie-Louise



donderdag 17 september 2020

Appeltjes Sokken

Eigenlijk ben ik best wel dol op de herfst, zeker als het zo mooi begint als dit jaar. Ik houd van de kleur van het licht en de spinnen 's ochtend met hun mooie spinnenwebben. En als je dan wat in de container gaat gooien en je bent nog een beetje slaperig loop je met je hoofd zo in zo'n spinnenweb. Brrrrrrr. (Dit verhaal was trouwens bedoelt als inleiding op de sokken die ik gebreid hebt, maar het leidt nergens toe vrees ik).

Onder het breien zit ik dan een naam te verzinnen voor de sokken, groene dit keer. Grassokken misshcien, tja, dat is het niet helemaal, maar wat dan? Tot we dit weekend appelen gingen plukken bij mijn broer en schoonzus (eigenlijk vierden we een verjaardag, maar wij zijn niet van die stilzitters, dus gingen we lekker wat doen in de tuin). Ik kreeg ook een kist appelen mee naar huis. En toen wist ik het; appeltjes-sokken!


Ik nam het bolletje wol mee van een kleine vakantie in Duitsland. Geen beter souvenir dan een bolletje wol. Het reliefpatroontje heet de zandsteek.

Ik breide de sokken als volgt:
60 steken opzetten met naalden 2,5 mm.
15 pennen boordsteek (1r, 1av)
60 pennen zandsteek
Dan de grote en de kleine hiel en de hielspie
Vervolgens weer 55 pennen voor de voet. De 30 steken van de voorvoet breide ik in zandsteek, de 30 steken van de zool breide ik in tricotsteek.
En als laatste de teen, gewoon in tricotsteek.




De zandsteek gaat als volgt:
naald 1-  recht
naald 2 - 1r, 1av (dit de hele naald herhalen)
naald 3 - recht (of averecht als je niet in het rond breid)
naald 4 - 1av, 1r (dit de hele naald herhalen)

Voor de sok zelf gebruikte ik mijn basissokkenpatroon: Uitleg sokkenbreien

En zien jullie trouwens die mooie sockblockers? Die heb ik gekocht bij onze wolleverancier en ik ben er heel blij mee, ik vind het schaapje zo lief. Eerder had ik er al een paar gemaakt van een stuk karton, maar deze zijn lekker stevig. Als je een beetje handig bent met de figuurzagk zou je ze natuurlijk ook zelf kunnen maken. Maar daar heb ik geen tijd voor, ik moet breien! Het volgende werkje staat alweer op de pennen.

Fijne dag!
Marie-Louise